"Poesie" in talamonese
di Cesare Ciaponi    

N'dèl mäsuñ     (2000)

EI càpitavo n'puu dè tütt n' dèl masuñ,
ghè giravo dent gent baloso è daa cuiuñ;
gent chè bugiavo p-ciü' fò dopu l'Ave Märio,
pèr pagüro da n'cuntrà nä quai strio.

La mäsuñ l'èro pèr la gent ul salott,
quänt pèr ul määl dè ventru sè favo päncott;
L'invèrèn dopu sceno èl famigli li sè truvavo,
n'puu pèr laurà, n'puu glià cüntavo.

I argument ièro forsi mingo la "glubalizzaziuñ",
gnì ul "Grande Fratello" cui söö buntempuñ;
ghè prèmiävo pusèè la vaco è daa l' vèdel,
mingo duvè elèmusinä' la robo giù n' dul ciapel.

L'af è l'avo ièro i mäèstri dè la cà,
tücc a buco avèrto gliò a scultà;
ul barbo è l'amèdo chè s'èro mäi märidaa,
èi rimpiängivo n'pitt quèl ch'èro mäi capitaa.

I umègn ben bee èi favo cämpacc è sciapei,
èl fèmèn a fa colso è pèrcürà i mätèi;
dì sü' quai patèr cul intendiment,
chè ièss mingo da pusà tropp gnää i denc'.

Ai uduur èi ghè favo po' mingo tänt caas,
l'impurtänt l'èro stà al coolt è stà n'paas;
cüntà èl rümgnäädi dè la vàco,
specià l'uro da punt i oss n'dè la bisàco.

L'èro n'post dè vilo daa pèr i giuvenocc,
chè al tusi èi pudivo vardach dumò sut-occ;
èi ghè pensavo i règiur a la distänso dè sicürèzzo,
l'èro n'impreso dè quai sort, tentà nä carèzzo.

In nèsüno mänero l'èro dè cà l'abundänso,
èi ghè tegnivo pèrò al Sègnur è a la criänso;
sè vèrgügn di tèrmègn èi scapavo po' fò,
pensi ch'èl capito amò daa n'dè sti temp chilò.