"Poesie" in talamonese
di Cesare Ciaponi
I nòss règiur (1997)
In dè stì ultèm cinquänt agn
ai nòss règiur ghè staa facc' un puu dè dagn
l'è sparido la famiglio patriarcaal
sustitüido da quèlo nüclear
Temp in-dree èl famigli è-glièro nümèrusi
in puuch spazi èi vivivo af, mätèi, spuus è spusi
l'af l' èro ul cap incuntrastaa dè la famiglio
l'avo, sèmpri discrèto, la pèrcüravo è la favo maglio
Ul piat fort l'èro la pulento cun mingo tänt "aprööf"
dumò a la fèsto sè pudivo fa rustì ööf
èi misuravo fò la preso dul furmäcc'
sè favo giù mènüzz cun pulento è lacc'
Ul prugrèss l'aa purtaa ün grant scunvulgiment
la gent èi viagio cul mächin, mä' èi gaa mäi temp
l'è cämbiado cumpletament l' alimentaziuñ
buco cusè tu vö', turti è panètuñ
In tüti èl cà ghè tèlefunu è tèlevisiuñ
èi fa vèdè fèmen mèzzi b-giuti da per tücc' i cantuñ
"caro mädono" la diis l'avo a vèdè stì "gèrli"
cusè pödèi imparà dè buñ i matèi, por tambèrli
E-glià sai mingo chè li varà a l'infèren quili pursceli
è daa i umègn in-sèmo ch' èi stà igliò a vèdèli
cumè al da fà stu munt a n' dà bee
èi rivarà i poor morc' a tirach i pee
L'af, poor diavul, l'è staa dètrunizzaa
n'ä' volto èl cumändavo, adèss l'è cumändaa
daa l'avo l'aa ciapaa pè è auturità
inscì ul poor af, l'aa da rigà drizz fino sül mangià
El và n'dree cun la mèmorio ai temp dul sò pà
n'a' pèsciado 'n d'ul cüül è avanti, l'èro da filà
adèss iè p-ciù buñ gnaa da fa ubèdì' i mätèi
èi fa stori sül mängià, èi vööl dumò vèstii bèi
Dè sicür l'èro pusèe tranquilo la vito ün puu dè agn fà
quänt chè per travèrsà la strado l'èro mingo da trèbülà
parlim po' mingo dè l'inquinäment ch'èi sübirà i poor matèliñ
èl cumincio a crapà räni, sciatt, pàsèr e rundanin
El cà glià fa sù grändi, lucai spazius è bèi
mä iè ün puu scarigiaa da mètt al munt mätèi
la lauro daa la fèmno, èi vööl fa soldi è divèrtis
a n' dà avänti dè stu pass ghè propi da strèmiss
In dè stà vito mudèrno iè ün puu disagiaa i nòss règiur
maridaa i fiööi, iaa amò da mèt sü' cà da per luur
èi sè ritiro in d'ün quai apartamentiñ
èi vèt untero ch' èi rivi a truvai fiööi è nèudiñ
Sè po' mingo fèrmà la rödo chè giro
quii furtunää èi rüzzo amò, quii menu èi tiro siro
èi rivif la vito cun güst è passiuñ
quänt chè ai nèuu èi ghè cünto sù stori è tradiziuñ
|